Klik op bovenstaande folder
KVLV wil met haar jarenlange ervaring graag inspiratie geven aan de Guinese plattelandsvrouwen die
werken aan vooruitgang. De Guinese vrouwen van hun kant willen ook KVLV-vrouwen laten
kennismaken met hun boeiende cultuur en hen laten delen in de dagelijkse uitdagingen waar ze voorstaan.
Zo gaan 28 KVLV-vrouwen op inleefreis naar Guinee.
Ook KVLV-Londerzeel is van de partij want Ria De Doncker (zus van Anne) zal op 12 januari deze
boeiende en leerrijke reis ondernemen.
Via deze pagina houden wij u op de hoogte van hun dagelijkse ervaringen en avonturen.
Goede vaart Ria!
Het vertrek:
Zaterdag 12 januari 2008; het was een druilige dag buiten maar in de vertrekhal van onze luchthaven te Zaventem kwamen deze morgen onze 28 opgewekte dames met vaart samen om deze boeiende inleefreis naar Guinee te beleven. Ook Ria was erbij. Er heerste een positieve zenuwachtigheid. Om +/- 10 uur was het tijd om in te checken. Vele kilo's bagage rolden over de transportband. En dan was het tijd om afscheid te nemen van de thuisblijvers en weg waren ze. Ook onze mascotte "Teddy" was erbij maar moest helaas thuisblijven bij gebrek aan een up to date visum.
Enkele sfeerbeelden:
Wordt vervolgd!
Zondag 13 januari 18u30
Veel nieuws hebben we nog niet maar een bericht van "we zijn goed aangekomen" is al zeer geruststellend.
Wordt vervolgd!
1
KVLV IN
GUINEE!
Dagboek
inleefreis met Trias
12-24
januari 2008
Dertig
KVLV-vrouwen trekken samen met ontwikkelingsorganisatie Trias
naar het
Afrikaanse
land Guinee, om daar de projecten te bezoeken die KVLV en Trias
er steunen.
Tegelijk
maken de reizigsters er kennis met de plaatselijke bevolking, en
het straatarme,
maar
indrukwekkende land. Benieuwd naar hun belevenissen in Guinee?
Lees mee in hun
dagboek!
Je
kan het verhaal van de reis ook in beeld volgen! Surf snel naar
www.flickr.com/photos/inleefreisguinee
, en geniet van de reisfoto’s.
DINSDAG 22
JANUARI
De
terugreis is ingezet
Plaats:
Kindia
Verslag:
Jeanine en Hilde
Een
groepje trekt de bergen rond Kindia in, een ander groepje gaat
naar de markt, nog wat anderen
rusten wat
uit in het hotel en drie dappere dames evalueren met Bert.
’s Namiddags rijden we weer
naar
Conakry waar de Minister van Landbouw ons ontvangt.
De
terugreis is duidelijk ingezet. We krijgen de kans niet meer om
vanuit Guinée ons verslag te
doen, maar
heel binnenkort zijn we weer thuis en dan kunnen we zelf
vertellen welke onvergetelijke
dingen we
hier meegemaakt hebben. We kijken er al naar uit om in onze KVLV-afdelingen
over
onze
ervaringen te vertellen!
Tot
donderdag rond 6 uur in Zaventem!
MAANDAG 21
JANUARI
De tongen
komen los
Plaats:
Kindia
Verslag:
Kathleen
Vandaag
weer een goed gevuld programma. We gaan naar Kindia verschillende
projecten
bezoeken:
een privéschool voor kansarme kinderen, een hospitaal, een
leerlooierij, een apotheek,
enzoverder.
De mensen die het hospitaal bezoeken, zijn er stil van. De
privéschool heb ik zelf
bezocht en
ik vind het een heel mooi project.
2
Daarna
gaan we naar RGTA-DI (Reseau Guinéen du Traction Animale et le
Développement
Intégré
; kortweg ‘ossentractie’). We bekijken twee filmpjes
terwijl enkelen wegdommelen door de
volle maag
en de hitte, en bespreken thema’s die we in België
voorbereid hebben: erfrecht en
landbouw.
Eindelijk een gesprek zonder mannen. De tongen komen los.
Familietradities en de
Koran
bepalen het erfrecht. Het systeem is duidelijk voor verbetering
vatbaar, maar wordt door de
vrouwen
niet als één van de belangrijkste problemen ervaren. Irrigatie
en opslag, transport en
vermarkting
van de oogst daarentegen wel.
’s
Avonds is er weer lekker eten, ditmaal samen met alle mensen die
we hier in Kindia ontmoet
hebben. We
krijgen een magnifieke dansopvoering over de Guinese landbouw.
We gaan
thuis moeten afkicken: als we hier ergens naartoe gaan, staat er
telkens een uitgebreid
ontvangstcomité
paraat dat zingt en danst. Als we terug thuis komen, verwachten
we dus minstens
een
erehaag, mannen links, vrouwen rechts, al zingend* en dansend,
gevolgd door een speech van
minstens
één notabele, onvangst van een geschenk en een zegening.
*
Voorkeurtekst: Iyola, ça c’est bon, Iyola. Ça c’est
très bien, ça c’est bon , iyola!
MAANDAG 21
JANUARI
Veel
nieuws uit Guinee!
Vanmorgen
stroomde de mailbox over van berichtjes uit Guinee! De
inleefreizigsters klimmen in
de
pen om hun ervaringen te delen met het thuisfront. Leef mee met
hun belevenissen van de
afgelopen
dagen...
Supporteren
voor de voetbal
Plaats:
Kindia
Verslag:
Marleen en Jeanine
Zondag 20
januari
De dag
begint met een volle wachtzaal voor onze dokter Godelieve. Kuchen,
hese stemmen, rode
ogen,
lopende neuzen… Iedereen komt opgelucht terug. Diagnose: te
veel stof, te veel dans, te veel
plezier.
Meisjes, doe het wat rustiger aan. Luister naar de goede raad van
Moeder Carla.
We gaan
naar de markt van Samaya gelegen aan een stuwmeer. Langs de weg
kraampjes met mooie
torentjes
groenten en fruit. De mensen brengen hun waren per kano aan over
het water. Het is een
drukke
bedoening om alles uit te laden en op het land te brengen. Om dit
stuwmeer aan te leggen
hebben ze
hele dorpen laten onderlopen en de mensen verdreven zonder
compensatie.
Modelboerderij
Langs een
uitzonderlijk hobbelige weg komen we aan bij Madame Sylla (we
leggen de 15 km af in
2 uur). Ze
runt een modelboerderij. Wat ons eerst opvalt is een grote hangar
met kippen, veel
mooie
gezonde geitjes en bloemenstruiken.
3
We drinken
pikant gembersap en oseil, beide typische dranken. Ze teelt
ananas, palm (voor olie),
bananen,
pepers, pili-pili, cashewnoten…
We leven
mee met de plaatselijke voetbalfans want spijtig genoeg verliest
de Guinese voetbalploeg
met 2-1
van Ghana in de Afrikaanse bekerwedstrijd.
Groeten
uit Guinee !
Christenen
en moslims bidden samen
Plaats:
Kindia
Verslag:
Godelieve en Lucienne
Over:
Zaterdag 19 januari
Nieuwjaar
voor de moslims in Guinée. Opstaan om half zeven in onze
luxesuite. Licht in de
badkamer,
niet in de slaapkamer. Water om te plassen, niet om ons te wassen.
Monsieur Congo en
Sergio (de
chauffeur en zijn leerling) brengen ons naar FPAKI (Fédérartion
Préfectorale des
Artisans
de Kindia), een organisatie die de belangen behartigt van de
kleine ondernemers (zeg maar
Unizo).
Hier wordt de tijd efficiënt gebruikt: ‘quinze minutes, ça
c’est quinze minutes, n’est-ce
pas?’
Ook
Aguidep (Association Guinéenne pour le Développement de
l’Entreprise Privée), de Triaspartner
die
opleidingen en cursussen verzorgt voor kleinschalige ondernemers
stelt zichzelf voor.
Zelf t-shirts
verven
Nadien
volgt een workshop juwelen maken onder leiding van Kathleen. Ze
leert een twintigtal
Guinéennes
de Chinese knoop aan. Heel wat dames zijn er vlug mee weg.
’s Namiddags volgen we
een
workshop textiel verven. Wij komen terecht bij de verfsters in
Sambaya. Ze maken hun verf
zelf. Er
bestaan verschillende technieken: men kan een tekening verkrijgen
door de stof in plooitjes
bijeen te
binden, door te stempelen met was, door ze bijeen te leggen tot
een soort krop sla. De verf
wordt
gemaakt van een mengsel van kleurstof, zout en bijtende soda in
de juiste verhoudingen.
Nadien
gaan we zelf aan de slag met onze meegebrachte t-shirts. Wat zijn
de resultaten mooi!
We worden
nog even uitgenodigd in het huis van de voorzitster. Haar
echtgenoot spreekt een gebed
voor ons
uit. Een aandoenlijk moment: christenen en moslims die samen
bidden. We ronden de dag
af met een
les djembe en balofoon.
Tijd van
afscheid
Plaats: de
dorpen
Verslag:
Annemie
Over:
Vrijdag 18 januari
4
Het moment
van het afscheid is gekomen. Reeds vroeg zijn de vrouwen uit het
andere dorp ons
zingend
komen uitwuiven. De chef van het dorp geeft nog een
afscheidsspeech. We vertrekken,
maar eerst
zingen we samen ‘Iyola, ça c’est bon, iyola. Ça
c’est très bon, ça c’est bon, iyola’
Op stap
met de camera
Plaats: de
dorpen
Verslag:
Marit, Lief en Martien
Over:
Donderdag 17 januari
Iedereen
is vroeg opgestaan nog voor het opkomen van de zon. Dit is
heerlijk! Voor sommigen was
het een
slapeloze nacht omdat het op één kamer krioelde van de dikke
kakkerlakken. In de andere
kamer
omwille van het gesnurk van de buurvrouw.
In een
lange sliert zijn we samen met onze begeleiders en kindjes naar
de groententuintjes gestapt.
Mooi om
zien zo’n kleurrijke bende! Terug in het dorp hebben we met
de kindjes gespeeld. Met
onze
meegebracht knikkers en springkoorden. Nadien hebben we gerust op
zijn Afrikaans onder de
dorpsboom.
Een van de
groepen had een cameraploeg mee. Onze bezoeken zullen later
uitgezonden worden op
AVS (Oost-Vlaamse
TV) waar Erna Sucaet, één van de leden van onze groep,
journaliste is.
De
cameraman bezoekt ook een demonstratie ossentractie. Zo’n
tienduizend ossen werden opgeleid
en
verdeeld over de dorpjes. In elk dorp werden er jongens getraind
om met de ossen te werken.
Cadeautjes
voor iedereen
Onder de
dorpsboom hebben we de cadeautjes uitgedeeld, maar aan wie
moesten we ze geven? Wie
was het
dorpshoofd? Wie moet hier wat krijgen? We weten het ook niet meer.
We helpen
de vrouwen met het huishouden: water halen aan de pomp, afwassen
met zeep en
strosponsje.
Na het ontbijt wandelen we naar de markt. We ervaren Afrika onder
de hete zon.
Daarna
vergaderen we met de vrouwen. Ze trakteren op appelsienen in
plaats van koekjes. De
vrouwen
praten over persoonlijke problemen.
Iedereen
kan gezond en wel en een ervaring rijker terug keren naar Kindia.
Bang van
blanken
Plaats: de
dorpen
Verslag:
Tinnie, Martien …
Over:
Woensdag 16 januari
Oei!
Vandaag zijn we vrouwen met ‘trek’ of vrouwen met
‘goesting’. We vetrekken met 3 bussen
naar 4
dorpen. Onderweg bewonderen we de watervallen ‘les voiles
des mariees’ Elke groep wordt
begeleid
door een monitrice van SARA : Fanta, Aisha, … en Ami.
We rijden
langs hobbelige pistes. Bij aankomst worden we hartelijk dansend
en zingend ontvangen.
5
Een busje
komt bij de Peul terecht. Mannen in witte gewaden doen onder
begeleiding van
muzikanten
allerlei gekke sprongen en kunstjes. We gooien wat geld op de
grond zoals het hier
blijkbaar
de gewoonte is. Mensen komen van heinde en verre te voet om ons
te verwelkomen.
Een ander
busje wordt verwelkomd door de lokale vrouwen die een toneelstuk
over hun leven voor
ons
opvoeren. Het eindigt in een groot dansfeest. Dan worden de
‘kamers’ verdeeld en krijgt
iedereen
tijd om zijn gastgezin te leren kennen.
Slapen
tussen de kippen
We leren
wachten, gewoon wachten. Dit is echt… onthaasten. We hebben
een toilet en douche in
één: een
putje in de grond omringd door een haag in stro.
Eerst zijn
de mensen een beetje bang van de foté (blanken), maar al
gauw staan ze rond ons en leren
we ze
puzzelen. Na het eten wordt er weer gedanst, gezongen, opgetreden
en daar waar mogelijk
ook
uitgewisseld ondanks het taalverschil.
Nadien
kruipen we in bed tussen de geiten en de kippen en af en toe een
os. Slaapwel Doubaya,
Dunde Ba
Doubaya!
Mannen
buiten, aub
Plaats:
Kindia
Verslag:
Marie-Paule
Over:
Dinsdag 15 januari
Op de
markt van Kindia is het een drukte van jewelste. Het is meer een
chaos die wij ons moeilijk
kunnen
voorstellen. Er is een groot aanbod van groenten en fruit, verse
gedroogde vis, stoffen voor
kleren,
huishoudgerief, enzovoort. Van zodra je interesse toont, komen de
marktkramers van alle
kanten hun
waren aanprijzen. Tussen al dat lawaai liggen de kinderen rustig
te slapen. Nadien
geeft Bert
ons uitleg over Trias. Vijf elementen zijn belangrijk in hun
programma:
1.
Landbouwproductie, met bijvoorbeeld ossentractie
2.
Transformatie van landbouwproducten, toegevoegde waarde creëren
3. Verkoop
en commercialisering
4.
Microfinanciering, verschaffen van kleine leningen
5.
Belangenverdediging en vertegenwoordiging van de boeren tot op
internationaal niveau
Dan gaan
we naar de Trias-partner SARA, waar het middageten op ons wacht:
arachidesaus,
gebakken
bananen, maniok, schapenvlees. Om te drinken bissap en gembersap
met citroen. Alles
klaargemaakt
door de ‘groupements’ van SARA. Het was lekker.
De
namiddag vullen we met een vergadering van SARA en KVLV waar we
ons en onze werking
voorstellen.
Het gesprek loopt heel geanimeerd en op een bepaald moment worden
de mannen
gevraagd
de zaal te verlaten.
6
’s
Avonds eten we spaghetti bolognaise!
VRIJDAG 18
JANUARI
Samen naar
de markt
Plaats:
Kindia
Verslag:
Bert Snoek, RC (Regionaal Coördinator) Trias in Guinee
Vanmorgen
ontvingen we het verslag van Trias-coördinator Bert Snoek,
waarin hij vertelt over het
opgemerkte
marktbezoek van de KVLV-dames afgelopen woensdag in de stad
Kindia. Lees mee...
Over
woensdag 16 januari: Vanmorgen zijn de vrouwen voor twee
dagen naar vier dorpen
vertrokken
om het Afrikaanse leven van dichtbij mee te maken. Zal dit het
hoogtepunt van deze reis
worden?
Het zal soms zwaar zijn, maar zeker een unieke ervaring.
Met de
hele groep gaat alles prima. Iedereen is heel tevreden en nog
niemand wil naar huis.
Gisteren
hebben we ’s morgens een bezoek gebracht aan het
Triaskantoor waar ik de Triaswerking
heb
toegelicht. Daarna bezochten we één van onze nieuwe
partnerorganisaties CAFODEC, een
instelling
voor microkredieten (kleine leningen).
In kleine
groepjes van 2 à 3 KVLV-vrouwen gingen we naar de markt van
Kindia. Kindia heeft een
heel grote
markt, waarvan de stofafdeling een bepaalde roem geniet. De
groepjes KVLV-vrouwen
waren
telkens in het gezelschap van animatrices van onze
partnerorganisaties, of de vrouwen van
Triascollega’s.
Het was heel gezellig.
Viersterren-maaltijden
’s
Middags gegeten bij Trias’ partnerorganisatie
‘SARA’ en daarna een presentatie door KVLV en
discussies
met de aanwezige vrouwen over landbouw en KVLV. Zelf was ik er
niet bij, ik laat de
vrouwen
lekker onderling discussiëren. Nadien hoorde ik van Hilde (reisbegeleidster)
dat het heel
goed was
geweest.
En dan het
slapen en het eten. Slapen doen we in een heel luxe vakantie-/
congrescentrum met luxe
kamers.
Wel valt de stroom vaak uit, om de mensen er aan te helpen
herinneren dat we toch nog in
Afrika
zijn.
Voor de
maaltijden hebben we een ploeg van 6 professionnals ingeschakeld:
werkloze
chefkoks van restaurants en dergelijke. Daardoor zijn de
maaltijden minstens vier sterren
waard !!
Over
enkele dagen mogen jullie verhaaltjes verwachten over de
ervaringen in de dorpen. Morgen ga
ik overal
even langs om te zien of er geen onverwachte problemen opduiken.
DONDERDAG
( AVOND) 17 JANUARI
Slapen in
luxe... of bij de kakkerlakken
Plaats: de
dorpen waar de dames logeren
Verslag:
Bert Snoek, RC (Regionaal Coördinator) Trias in Guinee
7
'k Ben net
terug gekeerd van een rondje langs de dorpen waar de KVLV-vrouwen
twee nachten
verblijven.
Om te zien of ze het allemaal nog volhouden. Sommigen sliepen in
de dorpen in
superschone
omstandigheden, anderen hadden door kakkerlakken en andere euvels
nauwelijks een
oog dicht
gedaan. Maar ik hoefde niemand mee terug naar Kindia te nemen.
Nog één nachtje in de
dorpen
overnachten en dan keren ze allemaal terug naar Kindia.
DONDERDAG
(MIDDAG) 17 JANUARI
Volksdansen
in Afrika
Plaats:
Conakry
Verslag:
Lieve Baert en Magda Vanderveken
De
inleefreizigsters zelf zagen nu pas de kans om hun verslag van de
eerste dagen door te mailen
vanuit
Guinee. Hieronder hun eigen verhaal...
Lieve (over
het eerste weekend 12-13/01): Na een tussenlanding in Dakar
belanden we zaterdag
rond 19:15
uur in Conakry. We krijgen een VIP ontvangst op de luchthaven.
Een attaché van het
Ministerie
van Landbouw komt ons begroeten, samen met enkele dames van de
landbouwgroepen
voor
vrouwen. Ze zijn kleurrijk uitgedost en prachtig gekapt. Onze
mede-inleefreizigster Lief krijgt
plots een
bericht dat haar dochter van een meisje Fran bevallen is, een
emotioneel moment!
Welkom
kleine Fran!
Na wat
heisa met de bagage kunnen we vertrekken naar het hotel, echter
niet zonder eerst met de
dames een
danspasje uit te voeren op het asfalt. In drie minibusjes
bereiken we het hotel Golfe waar
vers fruit,
cake en water op ons wachten. De kamers worden grondig muggenvrij
gemaakt, wat heel
wat gekuch
en gehoest tot gevolg heeft. Annelies geeft instructies en we
kunnen aan de nacht
beginnen.
Bakken
vol geld
Magda: De
Trias-begeleiders Bert en Annelies wisselen ons geld. Voor 50
euro krijgen we 310.000
Guinese
franken, verpakt in twee volle kartonnen dozen (geen kleintjes),
één doos om onmiddellijk
te
wisselen tegen 50 euro per reiziger.
In de
namiddag bezoeken we tuintjes van plaatselijk boeren en zien we
aubergine, pepertjes,
maniok,
pompoenen verbouwen.
’s
Avonds dansen we samen op Afrikaanse tonen en muziek en we leren
hen onze volksdansen
(waterdans).
Plaats:
Dubreka
Verslag:
Francine De Muynck
Over
maandag 14 januari: Om 9:30 u vertrekt ons busje, begeleid
door Annelies en Kadiatou, als
laatste om
vrouwengroepen te bezoeken. Omdat we niet allemaal tegelijkertijd
mogen aankomen,
houden we
onverwacht (zoals alles hier) halt aan een materniteit/kinderziekenhuis.
De dokters
willen dat
we alles bekijken. Er is een verlostafel, een operatietafel maar
geen stromend water en af
en toe
geen elektriciteit. Er zijn geannimeerde gesprekken vooral over
gezondheidszorg en
onderwijs
in Guinee. Het ontroert ons om de moeders met pasgeboren
baby’s te zien, maar of zij het
8
even leuk
vinden dat wij bij hen binnenvallen, weet ik niet.
Daarna
bezoeken we een opslagplaats van rijst. Vrouwen brengen de rijst
die ze niet onmiddellijk
nodig
hebben naar hier. Na zes maanden, als er nog weinig voedsel is,
wordt die rijst verdeeld en
wat
overblijft wordt verkocht tegen een betere prijs.
Vrouwen
hebben alles in handen
Alles is
in handen van vrouwen, mannen doen wel het zware werk als sjouwen
met de zakken, maar
krijgen
geen geld in handen. Kadiatou maakte ons duidelijk dat alleen de
vrouwen het geld besteden
voor de
kinderen (schoolgeld) en het huishouden. Mannen maken het geld op
aan andere zaken, of
aan voor
dingen voor zichzelf.
Tenslotte
bezoeken we vier vrouwengroepen die rijst bewerken. De gekookte
rijst wordt gedroogd
en later
gecommercialiseerd. De dames tonen heel fier een kookpot, een
soort stoomketel. Door het
gebruik
van deze ketel hebben ze veel minder hout nodig dan vroeger. Ze
kunnen via het kraantje
het
kookwater laten weglopen en de ketel kantelen om het vocht te
verwijderen. De vrouwen
zouden
graag vier zulke ketels hebben, één voor elke groep.
Na de
bezoeken vertrekken we naar Kindia in drie busjes.
DINSDAG 15
JANUARI
Met de
boot door tropisch bos
Plaats:
Kindia
Verslag:
Hilde en Jeanine, reisbegeleidsters KVLV
Dit is de
eerste keer deze reis dat we kunen e-mailen!
We worden
hier overal ontvangen als prinses Mathilde. De vlucht naar Guinee
is heel goed
verlopen.
Zelfs Tinnie, die vliegangst heeft, doorstond de reis goed
dankzij de zorgen van alle
KVLV-vrouwen.
Eenmaal aangekomen ontving het hotel Golfe in Conakry ons met
fruit. Helaas
maakte de
airco een hels lawaai en werden we bijna verstikt door de
insecticide in de kamers. Het
was er ook
broeierig warm: weinig slaap dus.
In Dubreka
heeft de Prefect ons al dansend ontvangen. Denise kreeg als
oudste deelneemster
onmiddellijk
een cadeau: een schaal colanoten waar ze net niet high van
werd. Daarna beet Lut de
spits af
met een schittende speech waarin ze de reden van onze reis
uitlegde. Wij luisterden naar de
speeches
van alle notabelen van de prefectuur. Nadien voeren we met een
gammele boot door de
mangrove (bos
van tropische planten langs de kust) en leerden we over de
fauna en de flora.
Groen
Guinee
Verwonderd
hoorden we dat men in de mangrove rijst kan telen. De mangroves
vormen tegelijk de
houtvoorraad
van het land. Dit gebied wordt goed beheerd, met aandacht voor
ecologie en
duurzaamheid.
Overigens is dit deel van Guinée behoorlijk groen.
Ondertussen
maakten de dames van Trias’ plaatselijke partnerorganisatie
(FOP Bas Guinée) een
lekkere
rijstmaaltijd met een heel pikante palmoliesaus. In de namiddag
bezochten we verschillende
projecten
die we later zullen voorstellen.
Groetjes
van heel de groep aan alle achterblijvers !
9
MAANDAG (MIDDAG)
14 JANUARI
Ontvangst
à la Africaine
Plaats:
Dubreka, Guinee
Verslag:
Bert Snoek, RC (Regionaal Coördinator) Trias in Guinee
Op het
vliegtuig naar Conakry zaten niet enkel onze KVLV-vrouwen, maar
ook een uitgezette
asielzoeker;
wat meteen zorgde voor de nodige commotie aan boord. Zonder
vertraging in Conakry
aangekomen,
heeft de Guinese Minister van Landbouw onze KVLV-vrouwen
ontvangen in de VIPruimte.
Na een
nachtje slapen in een redelijk hotel in Conakry vertrokken de
dames naar Dubreka, waar het
hele
programma overhoop werd gegooid omwille van de Prefect. Gelukkig
hebben we ons
dagprogramma
uiteindelijk toch kunnen doorlopen, inclusief een demonstratie
Vlaamse volksdans.
De kleine
bedjes in het simpele hotelletje bij Dubreka werden ruimschoots
gecompenseerd door de
mooie
ligging van het hotel.
Nu zijn de
vrouwen naar Koba vertrokken en zullen ze vanavond echt luxe
slapen.
Tot zover
deze korte update. Tot nu dus alles positief! Binnenkort kunnen
jullie de eerste bijdrage
verwachten
van de inleefreizigsters zelf.
MAANDAG (OCHTEND)
14 JANUARI
Goed
aangekomen!
Plaats:
Conakry, Guinee
Verslag:
Inge Vermeiren, Trias (in Brussel)
Via de
wereldwijde tamtam vernamen we dat de KVLV-vrouwen goed zijn
aangekomen in Guinee.
Eén van
de deelneemsters, Lief Meelberghs, is in die korte tijd oma
geworden van een flinke
kleindochter
FRAN (3,6 kg en 52 cm). De trotse opa en man van Lief laat weten
dat de geboorte
ultrasnel
is gegaan en dat moeder Els en dochter het goed stellen.
Wij hopen
snel een eerste reisverslag vanuit Guinee te ontvangen indien de
omstandigheden het er
toelaten (electriciteit,
internetverbinding... ).